(Cem Adrian)

Sadece çocukken uyanıksındır bunu bil.

Her şeyin farkındasındır, her sese dönüp bakarsın.

Büyümek; uyumak ve unutmak gibidir.. Ve büyüklerin dediği gibi: uyuman gerekli büyümen için… Sağır ediyorsa sessizlik ve kör ediyorsa aydınlık, sadece sana görünen ve kimseleri inandıramadığın bir hayalet gibi yanı başında oturuyorsa yalnızlık, bu gece.. Hep aynı saatte kapını çalan bir düşman gibi bekliyorsa seni ve canına kastedecek bir kılıç gibi sallanıyorsa tepende, unutabilmek için hepsini biraz uyu…

. .Gidemezsin Öyle
Her şeyini aldığını sanarak Gidemezsin. . . Salkım saçak yağamazsın gözlerimden,
Su gibi aziz ,ekmekten önce gelen ellerin kalır ßana; onların her dokunuşu;
Tenin kalır ßende...

Gidemezsin öyle . . .

Kendine iyi ßak ne olur Üzülme gibi saçmalayarak, ya da 
ßeddua edip; Gidemezsin!!
Mutlaka kalır genzimi yakan kokun, Sarhoş eden kokun,
İçime nefes olup dolan kokun. ßerduş eden kokun;
Kokun. .
Tüylerimi diken edip Ruhuma ßatıran kokun Kalır...
Gidemezsin her şeyini alıp deli taylar gibi sana koşuşlarım kalır.
Gidemezsin öyle her şeyini alıp,
Gözlerin kalır Gözlerimde, Lavabonun önündeki aynada Suretin ,
Suretin kalır kırık Aynalarda...
Şarkılarda kalırsın ,küfürlere Orospu olur Gidişin,

Gidişin Seni Sevişim.

Gidişin bir başka ßoyuta geçişim...
Gidemezsin öyle her şeyini alıp...
ßen kalırım. . .
Sen yanarsın, ßu yazdıklarım yanar...Sabahların kadar sıcak domates çorban kalır,
Gecelerimiz kadar serin Kırmızı Şarap kalır...
Gidemezsin. Titrer Ruhum! Üzerimi toprakları atmadan iyi ßilirdim demeden ,

GidemeZsin. . .
Üstümü Örtmeden Gidemezsin.